Nga: Luan Lumeka Kalana
…mergimtar hajde ne Dheun tend ! -Shtrire ne bregdet ne reren e nxehte , meditoj ne plazh horizontin e oqeanint, dallge shkumb te bardha ,vije valome, me rradhe njera pas tjetres si sunami, treten me zhurmen,buze reres te qete. Ne mesdite kur dieli djeg,te bie ne tepe, nen hijen e cadres,dremit me sy hapur, dallget jane shndruar si valet e liqenit, shapka notojne lekunden si ne djep, degjoj ca zera te mekur sikur therresin: “-Hajde,c’pret ! Dheu tend po te therret, , ketu i ke te gjithe,te presin qe kur ke ik, babai ne varet,Nena e kerrusur te pret, motrat,mbesat niperat,dajat e tezet, te gjithe te duan,miqte,shoket koleget, shkollat,nxenesit studentet e burreror, te kuvendojne si dikur,te duan si “mbret” Mes uturimes te mbytyr te valeve,i perlotur, pergjigjem i ndrojtur zerave me mendje: “-E di ! Jo se s’dua,malli me djeg me pervlon, por nuk vij dot,jo se jam larg e s’jemi si me pare, por kemi leshuar rrenje ne dheun e huaj, jemi ne punra,nje peme, e nuk shkulemi dot , me gruan femijet dhe mbesat, jemi te tere…”. @-Shkronjesi Modest Janar 2020-Florida USA.
